θολουρα μου

Σκέψου τον εαυτό σου σ’ ένα λεωφορείο. Αλήθεια, κάνε αυτή τη σκέψη. Τώρα σκέψου πως όλα τα τζάμια είναι θαμπά, έχουν άπειρες γρατζουνιές και είναι γραμμένα με σπρέι ή υπάρχει τυπωμένη κάποια διαφήμηση. Κ’ εσύ, προσπαθείς απεγνωσμένα να δεις απ’ έξω. Πρώτη φορά μπάινεις σ’ αυτό το λεωφορείο και δεν ξέρεις πού πρέπει να κατέβεις. Μάταια κοιτάζεις μέσα απ΄το βρώμικο τζάμι μήπως και βρεις κάποιο σημάδι που θα σου πει πού είσαι. Και τι κάνεις? Απελπίζεσαι. Στρέφεσαι προς τα μέσα. Λοιπόν, τώρα ξέρεις πώς νιώθει η ψυχή μου .

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: