μεγαλο κιτρινο ταφ

Ερμού. Γύρω στις 11. Μπορώ κ μετρώ 50 ίσως κ περισσότερους, μπορεί κ λιγότερους, ταξιτζήδες. Σταθμευμένοι, πιάνουν μια ολόκληρη λωρίδα κ συνεχίζουν στην Αθηνάς. Ταξιτζήδες χοντροί, απελπισμένοι, αξύριστοι. Περιμένουν τον πελάτη τον άφαντο, νοσταλγώντας εκείνες τις ημέρες που διάλεγαν τι κούρσα θα πάρουν. Κ η φωτεινή ταμπέλα με τα κόκκινα γράμματα συνεχίζει να καίει. Κ’ οι ταξιτζήδες λιώνουν πάνω στα τριμμένα δέρματα καπνίζοντας όλο και λιγότερο καθώς τους παίρνει ο ύπνος στο παράθυρο.

Μια συλλογικότητα τους χαρακτηρίζει. Ένα κοινό κρυφό αίσθημα χαραγμένο πίσω από τα πρόσωπά τους. Πάνω απ’ τα διπλά πιγούνια τους. Δεν ξέρω τι είναι .

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: