χριστουγεννων φθινουσα πορεια

Το λεωφορείο φτάνει στη κεντρική πλατεία της Ηλιούπολης, ένα περίεργο αίσθημα πλανάται στον αέρα, επικρατεί μια ψεύτικη ευτυχία. Θυμίζει ελαφρώς μεταπολεμική Ρωσία. Τα δέντρα ντυμένα χρυσαφί γυαλιστερό χαρτί. Ένα μικρό τρενάκι που γυρίζει μελαγχολικά μες στο σκοτάδι. Ένα αγοράκι γύρω στα τέσσερα κάθεται στο πρώτο βαγόνι. Μόνο του. Οι γονείς του κοιτάζουν από μακριά. Ένα φωτεινό καρουζέλ σχεδόν άδειο στρέφεται νωχελικά γύρω απ΄τον εαυτό του. Το συντριβάνι έχει σταματήσει από καιρό. Απ’ τη μία πλευρά ακούγεται η Αγία Νύχτα από κάτι παλιά μεγάφωνα, ξεθωριασμένη. Κ’ απ’ την άλλη, ο οδηγός του λεωφορείου, αγανακτησμένος. Μπαλόνια που κάθε βράδυ ξεφουσκώνουν σαν σακιά από χαλασμένες πατάτες. Χριστούγεννα που κάθε χρόνο γίνονται πιο τυπικά, πιο εμπορικά. Χωρίς ουσία.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: