ξάγρυπνες μνήμες σου

Αναμασώ τις νύχτες μου

σα νιώθω τα λημέρια μου να σβήνουν

σα βλέπω τις κούρμπες να γεμίζουν

Κι αληθινά νομίζω

πως έφυγαν οι σμαραγδένιες μέρες

εκείνου του Σεπτέμβρη, τ’ απατημένου

Σε δυό μονάχα σκαλοπάτια

εναποθέσαμε το ύστατό μας αίσθημα·

ένα δικό μου κ’ ένα για σένα

Στοιχειώνουνε τις σκέψεις μου

τα τελευταία τ’ ακούσματα, οι βίαιες σου εικόνες..

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: